Kilka dni temu brałem udział w dyskusji „Odwaga w Kościele”, która odbyła się w ramach Dnia Papieskiego (więcej informacji na temat iwentu można znaleźć tutaj). Nie zamierzam tej dyskusji relacjonować, myślę jednak, że warto zwrócić uwagę na jej wewnętrzną i spontaniczną logikę, która wraz z samym tytułem wyjściowym wiele mówi o kondycji współczesnego Kościoła. Zgodnie z przewidywaniami, panel rozpoczął się od krążenia wokół wysokiego C tematu pedofilii, aby w końcu wylądować przy kwestii rad parafialnych. Gdyby nie powaga (czy tragizm) wyjściowego zagadnienia, można by to uznać za groteskę. Wszystko robi się jaśniejsze, jeśli poznamy łącznik – „samolot”, który tak płynnie przeniósł ciężar dyskusji. A jest nim, coraz modniejsze ostatnio, hasło „klerykalizmu”. „Matki się nie krytykuje”, mieli mawiać biskupi tuszujący pedofilskie zbrodnie. „Matki się nie krytykuje”, mawiają proboszczowie opływający w luksusy, których spotyka krytyka odważnych parafian. Ten złowieszczy refren towarzyszył nam do końca od początku. I to od początku zacznijmy.